FAQ

GEO-INFO V Mapa - odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania

1. Błąd SWDE: brak określenia położenia dla punktu załamania granicy
2. Brakujące identyfikatory SWDE
3. Konwersja bazy danych z GEO-INFO 2000 do GEO-INFO V
4. Zakładanie bazy danych
5. Interfejsy do baz zewnętrznych EGB 2000 i EGB V
6. Rozmiary pliku kopii bezpieczeństwa bazy danych MSDE
7. Dlaczego 5 miejsc po przecinku

Błąd SWDE: brak określenia położenia dla punktu załamania granicy

W trakcie eksportu danych do formatu SWDE system GEO-INFO dokonuje zamiany wartości pola słownikowego 'Numer zasobu lub KERG' na wartość atrybutu RKRG zgodnie z instrukcją G-5. Jeżeli pole 'Numer zasobu lub KERG' jest nieuzupełnione, wówczas programy do kontroli pliku SWDE wykazują błąd krytyczny braku określenia położenia dla punktu załamania granicy.

Przypominamy, że zgodnie z aneksem nr 2 do instrukcji G-5 (punkt 28.) pole RKRG jest obligatoryjne i nie może być puste. Dlatego zalecamy - przed wydaniem pliku SWDE - wyszukanie w bazie danych wszystkich punktów granicznych oraz punktów ewidencyjnych, mających pustą wartość pola 'Numer zasobu lub KERG' i uzupełnienie tej wartości w trybie automatycznej edycji poprzez wpisanie prawidłowej wartości bądź - w przypadku braku danych - wartości 'Brak danych'.

Brakujące identyfikatory SWDE

Obiekty pochodzące z konwersji z GEO-INFO 2000 nie mają przypisanego identyfikatora SWDE. Analiza pliku eksportu SWDE tych obiektów może pokazywać błędy. Przed wydaniem pliku SWDE należy:

• uruchomić GEO-INFO V,
• wczytać mapę,
• z linii poleceń wpisać: wpiszidswde.

Spowoduje to przypisanie wszystkich brakujących identyfikatorów.

Funkcja dostępna jest od wydania 5.2.2.0

Konwersja bazy danych z GEO-INFO 2000 do GEO-INFO V

W celu przeprowadzenia konwersji bazy danych z systemu GEO-INFO 2000 do GEO-INFO V należy wpisać z klawiatury polecenie gi2000imp.

Na stanowisku, na którym wykonywana jest konwersja, musi być zainstalowana baza danych Btrieve lub Pervasive. Ponadto muszą być dostępne: foldery z bazami danych gmin i osnów GEO-INFO 2000, katalog instalacyjny GEO-INFO 2000 (na stacji roboczej lub na serwerze) oraz wszystkie pliki dokumentów dołączonych do obiektów w systemie GEO-INFO 2000.

Przed uruchomieniem procedury konwersji należy dostosować do indywidualnych warunków zawartość plików: gi2000imp.ini oraz gi2000userimp.ini, zgodnie ze wskazówkami zawartymi w Podręczniku Użytkownika GEO-INFO V. Istotne jest, aby w trakcie konwersji danych we wskazanym pliku gi.ini znajdowały się wszystkie dołączone do bazy dokumenty. W przypadku gdy procedura konwersji nie znajdzie któregokolwiek z plików z dokumentami, to ten dokument będzie niedostępny dla użytkownika GEO-INFO V.

Zakładanie bazy danych

Zakładając bazę danych w GEO-INFO V należy szczególnie pamiętać, aby:

• wpisać nazwę bazy danych (duże i małe litery mają znaczenie) w polu Nazwa bazy dla DBMS zgodną z nazwą bazy danych użytą w parametrach protokółu ODBC w środowisku Windows,
• wpisać nazwę użytkownika bazy danych (duże i małe litery mają znaczenie) w polu Nazwa użytkownika dla DBMS zgodną z nazwą użytkownika bazy danych utworzoną przez administratora serwera bazy danych ORACLE lub MS SQL Server oraz/lub użytą w parametrach protokółu ODBC w środowisku Windows,
• wpisać hasło użytkownika bazy danych (duże i małe litery mają znaczenie) w polu Hasło użytkownika dla DBMS zgodne z hasłem użytkownika bazy danych utworzonym przez administratora serwera bazy danych ORACLE lub MS SQL Server oraz/lub w parametrach protokółu ODBC w środowisku Windows.

Interfejsy do baz zewnętrznych EGB 2000 i EGB V

Interfejs do programów EGB 2000 i EGB V, które były stosowane w GEO-INFO 2000 działają prawidłowo również w GEO-INFO V. Wymagana jest jedynie modyfikacja pliku zewbazy.ini dołączonego do instalacji GEO-INFO V.

UWAGA! Warunkiem współpracy z zewnętrznymi bazami EGB 2000 i EGB V jest jednakowa numeracja gmin, obrębów i arkuszy ewidencyjnych w obu systemach.

Rozmiary pliku kopii bezpieczeństwa bazy danych MSDE

Rekomendujemy, aby przy tworzeniu kopii bezpieczeństwa bazy danych MSDE (opcja dostępna w programie DBAdmin) każdorazowo podawać inną nazwę pliku, który będzie zawierał kopię bezpieczeństwa. Dobrą praktyką jest umieszczanie w nazwie pliku daty wykonania kopii bezpieczeństwa.

W przypadku, gdy kopia bezpieczeństwa jest wykonywana zawsze do tego samego pliku, plik może osiągać bardzo duże rozmiary, ponieważ baza danych MSDE każdorazowo powiększa jego objętość, dołączając kolejną kopię bazy danych.

Wyjaśnienia w sprawie wątpliwości związanych z wymogami dostarczania przez wykonawców do ośrodków dokumentacji geodezyjnej współrzędnych z dokładnością pięciu miejsc po przecinku.

Tekst ukazał się w Magazynie Geoinformacyjnym GEODETA nr 10 (113) Październik 2004.

W systemie GEO-INFO wewnętrzne procedury obliczeniowe mają zapewniać żądaną przez użytkownika precyzję wartości końcowych. Przyjęto założenie, że dane terenowe dostarczane są z dokładnością centymetra. Na podstawie tych miar wyznaczane są współrzędne, które następnie uczestniczą w obliczeniach długości, powierzchni, kątów czy kolejnych współrzędnych.

Domyślne oczekiwanie użytkownika systemu jest takie, żeby procedury rachunkowe nie zmniejszały dokładności wyników w stosunku do wartości początkowych, tzn. żeby wyznaczone z tych współrzędnych długości były dokładne do centymetrów, a powierzchnie - przynajmniej do 1 m2. Stąd wszystkie dane w systemie GEO-INFO są zapisywane na ośmiu bajtach (liczba zmiennoprzecinkowa podwójnej precyzji). Takie rozwiązanie gwarantuje, że uzyskane z programu współrzędne mają pewne siódme miejsce po przecinku. Wartości zapisane w ten sposób zapewniają dokładności obliczeń powierzchni, które można poddać kontroli przylegania lub zamykania się w określonych obszarach (np. działki w ramach obrębu ewidencyjnego).

Innym przypadkiem jest zagadnienie umieszczania punktu na linii prostej. Jego współrzędne muszą mieć dokładność lepszą niż trzy miejsca po przecinku, jeśli chcemy uniknąć tzw. szczątkowych użytków.

Przykład: na działce, która w całości jest drogą dr (i tak jest to zapisane w ewidencji gruntów) pojawia się kontur RV o powierzchni 2 m2 tylko dlatego, że współrzędne punktu konturu klasyfikacyjnego leżącego na granicy są zapisane z dokładnością dwóch miejsc dziesiętnych.

Inny przykład: jeśli ze szkicu wynika, że punkty graniczne leżą na prostej, to w bazie danych trzeba je obliczyć i zapisać tak, aby w kolejnych obliczeniach, np. powierzchni, definiowały one tę prostą. Współrzędne z dokładnością 1 cm spowodują, że na długości 200 m wystąpi błąd obliczenia powierzchni 1m2.

Przy założeniu, że w ośrodku dokumentacji prowadzona jest numeryczna baza danych, można przyjąć następujące ustalenie. Jeśli współrzędne są obliczane  na zewnątrz systemu GEO-INFO, to w przypadku dostarczania ich w postaci elektronicznej należy zachować maksymalną dokładność zapisu, jaką oferuje dany program, nie mniejszą jednak niż cztery miejsca dziesiętne. Wykazy współrzędnych dostarczane w formie tradycyjnej (jeżeli została ona uzgodniona na etapie zgłoszenia pracy geodezyjnej), sporządza się zgodnie z obowiązującym standardem technicznym w dziedzinie geodezji i kartografii. Byłoby jednak znacznie lepiej, gdyby spójne przepisy prawa były wydawane w odpowiednim czasie, a standardy techniczne nadążały za zmieniającymi się technologiami.